koridor
Deneme

Koridor

İnsan hayatında çokça korku barındırır. Bu korkular üzerine gidilmediği sürece hep bir kapının arkasında sinsice bekler. Korkuları yenmek için süregelen bir inanıştır üzerine gitme eylemi. İnsan ancak üzerine giderse korkularını yener, yenemiyorsa da yenmeyi hak edecek kadar güçlü değildir ve artık kendisi olmaktan çıkar, o herkesin olmak isteyip neredeyse hiçbirinin olamadığı deliye dönüşür. Deliren bir insan korku nedir bilir mi? Ne yazık ki bu soruya cevabı ben net veremiyorum. Delirsem verebilir miydim onu da bilmiyorum. Korkularımız hayatımızın her alanında o köşede duran kapının arkasında bizi bekleyen her şeydir. İnsan hayatını o kapıyı açmayarak sürdürmeye çalışır. Aldığı yol da koridorun uzunluğu kadardır. Oysaki koridoru koridor yapan kenarlarındaki duvarlar değil, her bir yeni heyecana açılan kapılardır.

Neyden korkarsınız diye sorsam, anlık korkularınıza bağlı yaşadığınız kalıplaşmış cümleleri kurarsınız, biliyorum: yükseklik, kapalı kalma, yılan ve bu şekilde uzunca örnekler verilecek korku unsurları. Gerçekten yüksekten mi korkuyorsunuz, ölme ihtimalinizin olduğu düşmekten mi? Cümlelerimiz neden bir başkasıyla aynı? Bu durum sizi rahatsız etmiyor mu? Yaşarken korktuğumuz sadece bu unsurlar da değil. Ben çok şeyden korkarım mesela. Söylediklerimle sende olumsuz etki oluşturmaktan örneğin. Ama bu korkuyla yaşıyor olsaydım şu an bu satırları değil yazma kapısını açabilen başka güçlü birinin satırlarını okuyor olabilirdin.

Hiçbir kapı sonuna kadar kendiliğinden açılmaz. Her kapı yeni bir risk demektir ve risk de fırsattır. Sen o kapıdan geçmediğin sürece sen olamazsın.

Bu kapıların en önemlisi de o koridorda bulunmaz. O kapıyı sen taşırsın ve o kapı tektir. İnsan kalbinin anahtarını vereceği kişiye ihtiyaç duyar. O kapının arkasında bulunan korku en büyük korkudur. O korku diğer korkulara benzemez. Anahtarı kimin eline vereceğim korkusu ile yaşanır, bu korku yenildi diye düşünüldüğünde ise doğru kişiye mi verdim korkusu başlar. Hiçbir kapıyı açmasanız da bu korkuyu kesinlikle yaşarsınız. Hayatınızın her dönemine yayılmıştır. Bu kapının varlığı çok ağırdır ve bir ömür taşınır.

İnsan kapıların varlığını bilir ama açmak için göstereceği çabanın fazlasını koridorda kalmak için gösterir. Kimi zaman da kalbindeki korkunun ağırlığını yaşadığı için bunu ister. Bir kapıyı açacak gücün kalbindeki kapıda tükendiğini düşünür. Oysa insan kendini yönetmeyi iyi bilirse bütün heyecanı yaşayacak güce sahiptir. Her hareket farklı bir heyecandır ve yaşanması gerekendir. Koridordaki kapıları bir bir inşa eden de insanın kendisidir. İnsan inşa ettiği bir eserin arkasında olması gerekir, önünde girsem mi diye düşünürse eserin değerine zarar verir. Kapının güzelliği insanı gerçek bir sanatçı yapar ve sanatçı yerde duran değil el üstünde tutulmayı hak edendir. Bu kapılardan sadece birinin inşası kendi elinde değildir, onu da süslemesi ve doğru kişiye emanet etmesi gerekir.

Yaşayan her kişi istemeden de olsa inşa eder. Bu inşa ettiği kapılar sayılamayacak kadar çoktur. İnsan oturup düşünmesini iyi bilmeli, görmeli. Bilgi ancak yönetilebildiğinde güçtür.

Bu koridor senin koridorun ve kapısı çok, yolu kısa.

Bunlar da hoşunuza gidebilir...

1 Yorum

  1. Konu itibariyle bağdaştırdığınız metaforlar çok güzel fakat anlatım dili biraz daha samimi hâle gelmeli bence. Başarılı bir deneme, tebrikler👍

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir